Kalman Sultanik urodził się w 1917 r. w Miechowie. Studiował na uniwersytecie Krakowskim, Uniwersytecie Gospodarki w Tel Avivie oraz na Columbia University.

Później podjął studia na Wydziale Prawa i ukończył uniwersytet LaSalle w Chicago

Przed II wojną światową był aktywny działaniach komuny żydowskiej i syjonistycznych. W czasie wojny uczestniczył w podziemnych działaniach przeciwko hitlerowskim najeźdźcom. Został deportowany do obozu koncentracyjnego w Płaszowie. Następnie przeniesiono go do obozu w Dreźnie, a potem posłano marszem śmierci do Teresina, z którego oswobodzono go w 1945 r. W 1946 r. zorganizował ruch Niemieckich Syjonistów w Niemczech. Został wybrany delegatem na 22 Światowy Kongres Syjonistów zorganizowany w Bazylei w 1946 r., jako przedstawiciel reprezentujący więźniów obozów śmierci w Niemczech. Zainicjował program pomocy, wspierający tych Żydów, którzy ocaleli. Dzięki temu pomógł licznym Żydom dostać się do Izraela.

W roku 1947 został wybrany do Komitetu Centralnego Wyzwolonych Żydów w Monachium, w Niemczech. Był aktywnym członkiem licznych organizacji syjonistycznych: w Generał Zionist Constructive Funde (Ogólnosyjonistycznym funduszu strukturalnym) był sekretarzem generalnym (mianowanym w 1948 r.), w World Confederation of General Zionists in Israel (Światowa Konfederacja Ogólnosyjonistyczna w Izraelu) był sekretarzem generalnym (mianowany w 1949 r.) i dyrektorem (1952 r.), w World Confederation of United Zionists (Światowa Konfederacja Zjednoczonych Syjonistów) był współprezydentem (wybrany w 1972 r.), w Zionist General Council (Radzie Generalnej Syjonistów), organie zarządzającym World Zionist Organization (Światowej Organizacji Syjonistów) był członkiem (wybrany w 1956 r.), członkiem prezydium tej Rady (wybrany w 1961 r.), członkiem World Zionist Organization (wybranym w 1972 r., potem ponownie w 1978 r. i 1982 r.). Od 1973 r. jest członkiem Rady Dyrektorów United Israel Appeal. Jest przewodniczącym Fundacji Theodora Herzla. W 1977 r. wybrano go na wiceprezydenta Światowego Kongresu Żydów. W 1980 r. został wybrany na Prezydenta Federacji Żydów Polskich w USA.

W latach 1981-1991 pełnił funkcję członka Rady Upamiętnienia holocaustu w USA. W Radzie tej przewodniczył Komitetowi ds. antysemityzmu. Za czasów Elie Wiesela został członkiem Komitetu Wykonawczego Rady Holocaustu i profesor Wiesel nominował go do Komitetu Muzeum Holocaustu. W 1988 r. został mianowany przez polski rząd członkiem Międzynarodowej Rady Muzeum Oświęcimskiego i pełnił w nim funkcję wiceprzewodniczącego. Jako przewodniczący Komitetu ds. Budżetu i Finansów Muzeum w Oświęcimiu zebrał od rządów europejskich około 30 milionów dolarów na utrzymanie obozu. W 1995 r. został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Obecnie jest wykładowcą i współautorem licznych publikacji, zarówno w USA, jak i zagranicą. Pełni też trzy funkcje: Przewodniczącego Amerykańskiej Sekcji Światowej Organizacji Syjonistów, wiceprezydenta Światowego Kongresu Żydów oraz wiceprzewodniczącego United Israel Appeal.

Autorem fotografii jest Mikołaj Grynberg